JAFNRÉTTI
56
Eins má finna aðþrengjandi staðalmyndir um það sem einkennir „alvöru“
listamenn og rithöfunda. Auður Jónsdóttir lýsir í nýrri bók um þroskasögu sína
sem rithöfundur því sem á að einkenna ritsnillinginn:
Stjórnendur og starfslið skóla
Stjórnendur og starfslið skóla þurfa stöðugt að fylgjast með því hvernig
jafnréttismálum er háttað innan vébanda skólans. Skoða þarf jafnrétti í
starfsmannahópnum og ganga úr skugga um að þau séu í góðu lagi. Starfslið og
starfshættir á hverjum stað eiga að vera börnum og unglingum góð fyrirmynd. Til
að sem bestur árangur náist þurfa stjórnendur og allt starfsfólk skólans að vinna
saman að gerð eða endurskoðun jafnréttisáætlunar. Aðkoma alls starfsfólks að
þeirri vinnu er mikilvæg og allir verða að vita hvað hún felur í sér og átta sig á að
hvaða leyti jafnrétti tengist starfssviði þeirra.
Ein leið til þess að flétta jafnrétti í allt skólastarf er að koma saman teymi
starfsfólks sem hefur áhuga á efninu. Teymið skoðar skólastarfið og rýnir í
fyrirliggjandi gögn og eigin reynslu og safnar nýjum gögnum til að kortleggja hvar
og hvernig jafnrétti eða misrétti birtist í skólanum. Þá má skoða hvort eitthvað í
umhverfi, stjórnun eða hugmyndafræði skólans geri hann aðgengilegri og vænni
fyrir ákveðna þjóðfélagshópa en aðra. Í hverjum skóla er hægt að velta upp þeirri
spurningu hvernig skólinn mæti og geri ráð fyrir mismunandi fjölskyldugerðum
og aðstæðum barna. Teymið skipuleggur umræður meðal starfsfólks, t.d. á
Rithöfundar eiga ekki að vera feitir heldur mjóir og þrungnir leyndardómum
eins og nektardansmær. Helst með langa útlimi eins og Paul Auster og útstæð
augu í kinnfiskasognu andliti eins og Franz Kafka; þeir eiga að tína út úr sér
orðin með ofurmannlegri reisn og valda andlegu sáðláti, óræðari á svip en
nektardansmærin, sekúndubroti áður en hún kastar nærbuxunum. Það er líka
fínt að minna á Kleópötru, svipað og Ásta Sigurðar.
Úr bókinni
Ósjálfrátt
eftir Auði Jónsdóttur (2012)