Page 36 - Jafnrétti - Ritröð um grunnþætti menntunar

JAFNRÉTTI
34
Viðhorf til fatlaðs fólks
Fötlun er ekki alltaf sýnileg eða auðsæ.
Foreldrar barna með einhverfu fá stundum
athugasemdir um hegðun barna sinna og
eru jafnvel spurðir hvers lags uppalendur
þeir eiginlega séu. Í hópi foreldra eru líka
einstaklingar sem kunna að vera með
sýnilega fötlun eða víkja í einhverju frá
norminu. Á öllum skólastigum eru börn
og unglingar sem eiga seinfært foreldri eða
foreldri með alvarlega geðsjúkdóma. Bæði
kennarar og nemendur þurfa að gæta þess
að systkini og foreldrar nemenda geta verið
með fötlun sem ekki liggur í augum uppi.
• Hvernig upplýsingum fyrir sjónskerta og aðgangi að þeim er háttað.
• Hvort blindraletur sé við hnappa í lyftum og hvort hljóð gefi til kynna
hvenær lyftan fer á milli hæða.
• Hvort komast megi í nauðsynleg námsgögn, hvers konar búnað og
upplýsingar um skólastarf.
Æfinguna má víkka út fyrir skólalóðina og jafnvel fá börn og unglinga til að taka
ljósmyndir eða myndskeið af því sem er vel gert eða mætti fara betur. Næstu
skref gætu verið að fá börnin til þess að reyna að finna upp eitthvað sem gæti
auðveldað fötluðu fólki að taka þátt í samfélaginu. Önnur leið gæti verið að fá
börn og unglinga til þess að hanna nýtt merki fyrir fatlaða í stað spýtukarlsins í
hjólastólnum. Þetta alþjóðlega merki veldur ákveðnum vandræðum því fólk áttar
sig ekki alltaf á að sumir geta af ýmsum ástæðum, vegna meðfæddrar fötlunar,
sjúkdóma eða slysa, átt erfitt með að komast um þó að það geti gengið. Þannig
gefur stóllinn almenningi mjög ranga mynd af því hverjir gætu þurft að nota
stæði eða aðrar lausnir fyrir fatlaða.
„Á ég að biðja fyrir henni?“
Ung ófötluð kona var á ferðlagi með
fatlaðri vinkonu sinni. Hún sagði frá
því að fólk hefði boðist til að biðja fyrir
vinkonu hennar, halda á henni og að
sumir hefðu talað við hana eins og hún
væri smábarn. Það var eins og fólk
setti jafnaðarmerki á milli þess að tala
ekki alveg skýrt og geta ekki hugsað
skýrt, að eiga í erfiðleikum með gang
og þess að vera ósjálfbjarga.